Further reading
- Hanif Kureishi estame gustando moito en Algo que contarte; ten un ritmo moi lixeiro e unha trama interesante, a pesares do repelús que lle teño ós psicoanalistas e demáis charlatáns. Os meus pais acertaron, ascárida, creo que te leen.
- Non sei se xa o dixen por ahí, pero Contacto de Dennis Cooper paréceme rematadamente mala, máis que nada porque pretende chegar a ser Guía…e non o é. Cutre e deslabazada na miña opinión.
- Introduction to The Objective-C 2.0 Programming Language, Objective-C 2.0 Runtime Programming Guide e Object-Oriented Programming with Objective-C. Se o preguntades…si, estou trasteando con Objective-C e Cocoa para a plataforma Mac OS X, por aquilo de diferenciarme.
- Unha vez, de rapazolo, vin un debuxo que me flipou, días máis tarde souben que se trataba dun debuxo de Egon Schiele, dende aquela merco todo o relacionado coa súa obra. A miña última adquisición, unha fermosa obra de Phaidon que merquei no Reina Sofía hai uns meses e que estou a deglutir agora mesmo.
- Mente y materia pareceume un librazo, recomendable para todo aquel que teña preguntas sobre a psique e ese extrano límite co que Erwin Schrödinguer titula a súa obra. Espeso de ler pero todo un gustazo. Apostillar que mercaría toda a colección Metatemas de Tusquets porque me pon moi palote de dios [ata o de agora teño 3 títulos].
Recopilando fotografías
- En fubiz topeime cun album de fotos que me fixo lembrar que hai case un ano tiña unha Lomo LC-A+ noviña que me birlaron na estación de tren de Compostela un bonito 25 de Xullo. ¡Cantos momentos me quedaron por fotografiar! :_
- A Picasso gustáballe experimentar en todo tipo de campos, pintura, escultura, cine, mesmo na fotografía. Life recopila algunhas fotografías do xenio desatado de Picasso xogando coa luz a facer arte no aire.
- Yoann Lemoine, na súa faceta de fotógrafa, ten na súa web unha colección de fotografías súas cunha luminosidade que me flipa.
Ata sempre, Kodachrome
O carrete Kodachrome morreu, longa vida a Kodachrome. Os que coñecemos a película sabemos os bonitos momentos que nos brindou. A fotografía química vai morrendo ós poucos.
Todo o que lle queiran dicir, aquí.
Da muller na fotografía
Poucos iconos hai no mundo como a figura feminina na fotografía. Helmut Newton, Nobuyoshi Araki, Richard Kern, Eric Kroll, Larry Clark…e un longo etcétera de grandes fotógrafos que dedicaron gran parte da súa vida a retratar á muller.
Eu levo 15 días recopilando dos meus feeds todo canto teña relación coa fotografía e a muller. Sen filtro. Saquen as súas conclusións.
- Steven Meisel fotografía a unha muller case de porcelana (Viktoriya Sasonkina). Atractiva, impecable…e 50’s. ¿Quizáis a época dourada do bo gusto no vestir?.
- Ambush achéganos unhas polaroids de Carlo Mollino. Arquitecto, deseñador, escritor, fotógrafo, personaxe singular pola súa polivalencia. Non entendo moi ben o contexto das fotografías. Se alguén o entende, por favor, que mo explique.
- Signe Vilstrup segue a corrente que propón a beleza da muller escanillada. Asco mil.
- Glen Luchford centra todo o seu traballo en torno á luminosidade e á disparidade de técnicas. E unha vez máis, mulleres pouco sanas.
- O gran Terry Richardson é o encargado do calendario Pirelli 2010, á marxe de que estou super en contra desta estupidez de calendario por motivos obvios (tufo machopirolo). As poucas imaxes que se escapan son dun making-off que non aportan moito máis que o feito de corroborar que Terry é un pillo.
- Bettina Rheims foi a encargada de confeccionar un libro de dubidoso gusto e capricho de millonario. Lean a historia do mesmo no post, que me da algo de vergoña reproducir aquí, ó igual que as fotografías do mesmo…
Xulguen vostedes mesmos o estado do arte.
Os misterios da mente
Creo que dende que teño uso de razón estou tratando de entender o funcionamento do meu cerebro. O de todos os que me rodean, por extensión, por aquilo das influencias e de aprender a comportarse, así como o que está ben ou mal.
Tenteino establecendo similitudes de funcionamento, lendo sobre o tema, descendendo ata o nivel máis elemental e preguntándome o por qué dalgunhas das miñas accións máis automáticas.
A meirande parte das veces vexo esta tarefa complexa de máis, tanto como para sentenciar que será unha tarefa que me levará o resto dos meus días.
Review
Hoxe é o meu 25 cumpleanos.
E estou no mellor da vida, cos problemas típicos que vou levando, pero en xeral, ben.
Fago moitas máis cousas, sei máis que onte e menos que mañá, e o máis importante, saco máis proveito do que sei que hai un ano. Poderíase dicir que son feliz. Estou no bo camiño.
naïf
O video rodouse íntegramente en Catalunya e o seu director é Neil Krug, quén tamén fixo vídeos para Boards of Canada. Ademáis de director, Neil Krug é fotógrafo.
