verbas

“…Deberías ser más cuidadoso cuando emites juicios generales; esta es la principal lección que te imparte el mundo circundante, es dura, pero si no cambias, lo será aún más, y probablemente serás muy desgraciado. [...] Tu sabiondez arruina todas tus virtudes y las ventajas que el mundo podría obtener de ellas, solo porque no puedes controlar tu obsesión de querer saberlo todo mejor que nadie, encontrar errores por doquier salvo en tí mismo, y corregirlo y dominarlo todo. [...] Si fueras menos de lo que eres, provocarías risa; tal como eres, resultas extremadamente desagradable.[...] Haces que las personas se irriten contigo sin necesidad…”

L. Lütkehaus (ed.), Die Schopenhauers. Der Familien-Briefwechsel von Adele, Arthur, Heinrich Floris und Johanna Schopenhauer, Haffmans, Zurich, 1991, p.187. Parágrafo das cartas da nai de Schopenhauer rescatado na introducción de Franco Volpi de “El arte de insultar” de Arthur Schopenhauer. Filosofía Alianza Editorial (H4661)

Deixar liberdade ó teu maxín.

Rir a gargalladas

Pensar. Pensar e volver a pensar.

Pasear. Sentarse e ver a xente pasar. Escoitar conversas, acenos, desaires, presas.

O xoves 12 a cadea de televisión Cuatro emite ‘Roman Polanski, Wanted and Desired’. Ten boa pinta, xa que trata o tema escabroso do director polaco nacionalizado francés. O creador de películas como Chinatown, Cul de sac ou máis recentemente, The Pianist; é un director cunha obra para ter moi en conta, pero ten un pasado un tanto escabroso cunha acusación de violación a unha menor con fuxida incluída (e posterior posta na lista de busca e captura do FBI) ou a morte sanguinolenta da súa muller, Sharon Tate a mans dunha discípula de Charles Manson. Dicir que o documental foi feito pola cadea americana HBO, co cal pódome facer unha idea de por onde tirará dito documental, ó máis puro estilo (tendencioso) de Jon Sistiaga.

Agora ben, detrás do creador…¿qué hai?, ¿un violador?, ¿unha cabeza de turco da industria cinematográfica americana?. A súa obra é indiscutible, pero, ¿qué hai da súa vida? ¿podese admirar a obra dalguén olvidando á persoa?, eu persoalmente non son quén de separar a obra do autor, o seu traballo da persoa, valga como exemplo Leni Riefenstahl.

One of the marvelous little wrinkles of the quantum world is a condition known as superposition, in which a particle can occupy two states at the same time. (Don’t ask; it just can.)

Fonte: “Teleportation is Real“ na revista Time.