verbas

Hitchhiking as hell

Posted in do que fago by spav on 18 Agosto, 2010

A diferencia entre unha lembranza e unha experiencia é moi simple. A lembranza pode esquecerse, a experiencia queda por sempre.

Nunca olvidarei a primeira vez que fixen hitchhiking (sen querelo) en Islandia.

O sábado houbo unha festa islandesa aquí, moita cervexa, moita parola, así que o domingo erguinme bastante canso. Cando me din conta de que xa era persoa, decidín tomarme o día on my own. Un sandwich, unha mazá, a compaña de Muriel Spark e a camiñar.

Cando levaba 2-3 km. o conductor dun patrol cheo de xente parou ó meu lado e díxome que subira. Non sabía a onde ían, só vin caras coñecidas que se aloxaban no mesmo hotel, así que subín. Cando me din conta éramos 13 personas nun Nissan Patrol do ano catapún que ía a 90Km/h por un camiño de barro. Sin embargo, en lugar de tremer co medo e co frío (só levaba un xersei), na miña cara estaba debuxada un sorriso. Todo para, 20km despois, chegar a unha praia á que ninguén pode chegar na meirande parte do ano. A sensación de soidade e de natureza agreste acompañounos nesta aventura mentras nos aferrábamos forte á carrinha.

Á volta, a sensación xeral foi a de agradecer estar vivos e de poder vivir unha experiencia tal. A paisaxe agreste dos Westfjords quedará por sempre nas miñas retinas.

2 Respostas

Subscribe to comments with RSS.

  1. ifrit said, on 19 Agosto, 2010 at 13:29

    E non te bañaches? A auga non pode estar máis fría que a das praias galegas :D

  2. Spav said, on 31 Agosto, 2010 at 20:12

    Está, está…créeme que si…


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: