verbas

At least…once

Posted in do que fago by spav on 27 Xullo, 2011

Ten decisions shape your life,
you’ll be aware of five about,
seven ways to go through school,
either you’re noticed or left out,
seven ways to get ahead,
seven reasons to drop round

The Strokes – I’ll try anything once

Advertisements
Tagged with: ,

Maxia

Posted in do que fago by spav on 4 Marzo, 2011

Pura maxia sueca.

Para os que non o saiban, Junip é o grupo de José González.

Tagged with:

Un bo día

Posted in do que fago by spav on 14 Febreiro, 2011

Domingo. Abro os ollos e collo o teléfono para mirar a hora. 11:30. Qué ben durmín. Abro o Macbook para que o Mail me avise das mensaxes.

Achégome á ventá. Está nevado e segue nevando. 5 min. weather. Onte cando voltei o termómetro estaba en positivos e chovera todo o día. Saio á cociña e prepárome un colacao quente, un zumo fresco e dúas torradas con smjör. Mentras mordisqueo as torradas miro pola ventá como se bota enriba a ventisca que ven do mar.

Volto á miña habitación, mando dous mails e miro o facebook. Postéolle unha cousa graciosa a Gustav que chegou a min gracias a Anllo e poño ‘Night Falls Over Kortedala’ que me encanta. Aparto o Macbook e collo un libro. Tírome na cama e sae o sol coma se estivésemos en primaveira. Quédome dous minutos mirando os raios de luz que entran pola xanela. Póñome a ler.

Danme as tres. Preparo uns noodles e volto ó meu libro. Para cando remato o tempo xa mudou e decido que ás cinco irei á piscina de Sundhöllin.

Despois dalgúns largos aparece Juho. Damos uns cantos máis e decidimos tirar cara os hot tubs de fora. Xa non neva pero vai vento. Logo de pasar pola sauna e de voltar á poza máis quente decidimos que xa estamos suficientemente baldados. De camiño ás duchas saúdo a Suvi, que está dando uns largos. Menuda comunidade finesa, e dame a sensación de coñecelos a todos.

Fora da piscina decidimos ir ó Sushibarinn. O mellor sushi de toda a cidade. Para min o mellor que probei na vida. O salmón desfaise na boca. 13 €. Un gustazo.

Volto a casa pisoteando a neve. Para cando chego á miña habitación xa comezou a caer pedrazo. Un par de skypes cos queridos e unha ollada ó numeriño de Luis Tosar nos Goya.

Métome na cama e quédome durmido pensando no futuro que teño ahí diante.

Foi un bo día.

Tagged with: ,

Gratin dauphinois

Posted in do que fago by spav on 7 Febreiro, 2011

Gracias Candice e Aurélie.

Ingredients for 4 persons:

1 kg Potatoes (yellow flesh variety)
1 garlic clove
Nutmeg
Cream
1 turnip

Take some yellow flesh potatoes (Holland variety for example), peel them and cut them into thin slices. Wash them and dry them properly.

Rub the inside of a dish with 1 garlic clove and then repeat this operation with the turnip. Place a layer of potato slices, season them with salt and pepper, add some nutmeg and cover with cream, then repeat this until you fill the dish.

Cook in the oven for 1 hour at 300°F (150°C or th.5), and then 30 min at 400°F (200°C or th.7) so that the top of the gratin becomes a golden brown.

You can add cheese on the top 10 or 15 minutes before the end if you want but you can also make it without cheese.

Tagged with:

Unha receita

Posted in do que fago by spav on 22 Xaneiro, 2011

Pesto Genovese

Implicados –

  • 200gr. de follas de alfavaca fresca.
  • 20g. de allos.
  • Queixo parmesano.
  • 100 gr. de cacahuetes.
  • Aceite e sal.

Modus operandi –

Misturar no batedor a alfavaca co aceite. Cando creas que está todo morto, engade cacahuetes [suxerencia: quítalle a casca] e allo dependendo de canto queiras atufar. Misturar todo ata facer unha pasta. Engadir o parmesano riscado unha vez poñas o pesto enriba da pasta quente. A suxerencia para utilizar o pesto genovese é unha pasta que o suxeite: fusilli, farfalle, trofie, etc.

A papar!

Tagged with:

Foise

Posted in do que fago by spav on 16 Xaneiro, 2011

E non hai máis que dicir.

Tagged with: ,

Anecdotario I

Posted in do que fago by spav on 26 Outubro, 2010

Eran as 18:20 e a noite víñase enriba. Eu viña camiñando da universidade, cun sorriso na faciana, os meus cascos nas orellas e pensando no bo día de clases que tivera. Perdido nos meus pensamentos encarei Bragagata. De súpeto, topo cun par de rapaciñas falando e continúo, pero unha delas solta unha frase incomprensible nun tono máis alto, e volve a repetir (máis alto), entón doume conta de que se dirixen a min. Quito os cascos, trago saliva e comezo a falar.

— Ég tala smá íslensku en ég skil ekkert.

— Talarðu ensku?

— Já!

Entón a rapaciña, no mellor inglés que escoitara en semanas, comezou a contarme que se lles ocurrira montar un show na rúa, pedíronlle permiso ós seus pais e pareceulles ben, e que fixera o favor de ‘firmar o seu libro de visitas e que tomase asento’. E ela e a súa amiga comezaron ensinarme o seu repertorio de trucos coa súa comba. Ó remataren non puiden máis que romper a aplaudir, logo pregunteille a idade. Tiñan 6 e 7 anos.

Tagged with: ,

O meu Airwaves

Posted in do que escoito, do que fago by spav on 24 Outubro, 2010

Choveu, fixo frío e tivemos que soportar colas. Pero mereceu a pena e os cartos. Cada día do festival voltei cun sorriso na faciana e a sensación de ter presenciado algo único.

Xa vai alá unha semana dende que rematou o Airwaves (o meu rematou o sábado pasado; o domingo tiña que descansar para estar fresco o luns), e nembargantes sigo coa música na cabeza.

Ólafur Arnalds, Sin Fang Bous, Thizone, Reptilicus, Hundreds, Amiina, Le corpse morte de Françoise, Moderat, Jan Mayen, Everything Everything, Bloodgroup, Hjátalín, Worm is Green, Factory Floor, JJ, Mount Kimbie, Apparat Organ Quartet, Hercules & Love Affair e Retro Stefson. Foron todos os grupos que tiven a sorte de presenciar de cabo a rabo.

Fáiseme imposible elixir un grupo, pero moitos foron os momentos para non esquencer. O suor saltando con Apparat Organ Quartet; a mandíbula desencaixada vendo o show de Moderat; a boca aberta vendo ós rapazolos de Retro Stefson comerse ós Arctic Monkeys dando un concerto nunha tenda-perruquería; a festa con Hercules & Love Affair; o momento marciano cos xemelgos actuando con Reptilicus; os pelos de punta durante todo o concerto de Hundreds; o grandiosismo que está a cobrar Sindri Már Sigfússon (Seabear e Sing Fan Bous).

Posiblemente unha das mellores experiencias musicais da miña vida. Como para pensarse en voltar unha e outra vez tan so polo festival.

 

 

 

 

Tagged with: , , ,

Into the wild

Posted in do que fago by spav on 22 Outubro, 2010

A cousa comezou ben temprano. Ás 8 xa estaba encarando a estación de autobuses de Hlemmur, pretiño do 101. O día comezaba tinguido de laranxas que foron tornando en luz matinal.

Gracias ó servizo de autobuses metropolitano de Reykjavík puidemos chegar ó noso destino, Hveragerði en pouco tempo e polo equivalente a 6 euros. O bus deixounos na gasolineira do pobo (xa dixen que en Islandia os pobos existen so si existe gasolineira, non?) e tras un chisco de información extra no punto de información de turno, comezamos a nosa ruta de 6.6km de sendeirismo.

Vapor canalizado cara o pobo

A zona de Reykjavík é un punto quente termal; nun radio de varios km á redonda indo en coche pódese observar a gran cantidade de puntos nos que o vapor emerxe da terra e forma fermosas fumarolas que se ven aumentadas co efecto do frío outono islandés. Hveragerði atópase no centro desta zona, é a capital xeotermal, e destaca por tres cousas: polos seus invernadeiros de flores e tomates quentados con lámpadas xeotermais; por ser un dos dous únicos pobos no mundo construido sobre un punto quente activo (o último tremor de 2008 abriu unha nova vía de escape para o vapor no centro do pobo); e polo seu río termal agochado entre as montañas…

E alá nos fomos, camiñando eses 6.6 km entre as montañas topando ó noso paso multitude de marcadores que nos dicían que debaixo dos nosos pes cocíase algo.

Serpenteando cara o norte, internámonos nas montañas e descubrimos as pequenas imaxes que nos ofrecía a natureza. Musgos de verdes xamáis vistos, pingas de vapor que se concentraban na herba circundante ás pozas de barro burbulleante e quedaban cristalizadas polo efecto do vento.

Gotas conxeladas polo vento

Pero tamén descubrimos as grandes forzas da natureza: as pozas de barro e auga de distintas viscosidades fervendo e burbulleando. Os grises, vermellos e blancos dos minerais atacando os nosos ollos; o vento de -2ºC zoupándonos na cara; o son do vapor golpeteando as pedras das fumarolas…

E para o final deixamos o mellor: un baño nun río termal a uns 39ºC, perdido no medio da nada. A saída foi toda unha oda á velocidade. Loitábamos contra a hipotermia secándonos e vestíndonos a trompicóns nun barro xeado mentras o vento zugaba nas orellas.

Disfrutando do baño

A volta foi calma, cansa e nun silencio sordo polo vento que zugaba con máis forza cara o serán. Éramos conscientes de que vivíramos algo que pouca xente pode contar.

Tagged with: ,

O meu RIFF

Posted in do que fago by spav on 7 Outubro, 2010

Algúns pode que xa o saibades. Esta semana pasada presentóuseme a oportunidade de colaborar como voluntario no RIFF (Reykjavík’s International Film Festival). A oportunidade foi gracias a dous checos, Fanny e Raphael, que coñecín no EILC en agosto e que mo ofreceron no concerto de Amiina. O traballo? pois dábame igual, quería axudar, nada máis. Finalmente foi recoller e levar persoas dende o aeroporto ó hotel (o que ven sendo un runner ou driver). Algún destes viaxes a horas un pouco intempestivas…pero dende logo que mereceu a pena…gardo moi boas experiencias, ademáis do master en conducción contra os elementos (auga e vento). Sirva como exemplo de anécdota o día no que tiña que esperar a un tal ‘Jo Sol‘ e apareceme un trintañeiro moreno con pinta de italiano falando un inglés que me resultaba bastante familiar…non tardei 2 minutos en saber que era catalán Jordi Solé e que era un tipo do máis majo e falador. Non levei a ningunha celebridade…pero compartín experiencias e dende logo estas batalliñas sempre contan.

Ademáis non só gañei en experiencias, tamén me deron un pase de 60€ para ver todas as películas do festival, que rentabilicei do seguinte xeito:

  • Inside America‘ (AUT) 107 min. – Visión estereotípica (pero á vez moi achegada á realidade) da vida en Texas (USA). Varias historias de rapaces que se entrecruzan. Ben executada e mala banda sonora. (6/10).
  • A Sea Change‘ (US) 85 min. – Unha achega moi básica ó problema da acidificación mariña (como explicado para meniños). Ademáis o documental semella un culto ó ego paterno do protagonista. (6/10).
  • Videoconferencia con Noam Chomsky‘ 50 min. – Único. Corenta minutos respondendo a unha pregunta enfiando temas…vaia cabeza. Sublime. (8/10).
  • ‘A selection of short french animation movies’ (FRA) – Unha moi boa selección de temáticas misturando cousas sinxelas e divertidas con animacións con máis profundidade. Moi boa, mágoa de que o pase fose único e non puidese desfrutalo máis xente. (9/10).
  • Fake orgasm‘ (SPA) 86 min. – Sexual anarchism at it’s best. Remove moito a cabeza a pesares de que o truco poida parecer facilón. (8/10).
  • Steam of life‘ (FIN/SWE) 81 min. –  Charlas profunas nas saunas que crean un torrente de emocións finesas en cru directas ó espectador. Realmente a imaxe que temos construida da xente nórdica como fríos e sen sentimentos é totalmente distinta á realidade; teñen sentimentos, e moitos, é só que os expresan de xeito distinto. (8/10).
  • The house‘ (COL/SPA) 70 min. – A máis profunda pobreza colombiana vista dende unha familia rota por problemas familiares internos. (6/10).
  • Investigation of a Citizen Above Suspicion‘ (ITA) 112 min. – Retrospectiva sobre o director italiano Elio Petri. A película trata a investigación dun asesinato onde queda patente a incompetencia e corruptela da sociedade italiana dos 70’s contando a historia como se dunha pesada broma dun esquizofrénico se tratase. (7/10).
  • Littlerock‘ (US) 84 min. – Ás veces a distancia que xera a linguaxe entre distintas civilizacións está somentes na nosa cabeza. A comunicación non é so transmitir verbas, é tamén facer chegar sentimentos. (7/10).
  • 3 Backyards‘ (US) 87 min. – Tres febles historias de tres patios traseiros americanos contadas en interminables travellings e zooms…soporíferamente mala. (1/10).

 

Gustaríame ter rematado o RIFF mellor, inda que non me podo queixar coa cantidade de películas que vin e o ben que o pasei en compaña de Hannamari (FIN), Juho (FIN), Angela (GER), Sandra (FIN), Nina (AUT), Anne (GER), Sarianna (FIN), Gertel (EST), etc…

Tamén me gustaría ter asistido a máis películas, especialmente máis balcánicas e algo islandés, que non tiven oportunidade por mor da sinusite e as clases…pode que outro ano.

E logo, como broche, o concerto de Jóhann Jóhannsson na Hallgrímskirkja…pode que isto sexa o que chaman felicidade.

 

Tagged with: , ,